Sint-blog-16-10-2018

Aan de rechters in Leeuwarden

Door de eeuwen heen toonde de rechter zich de trouwste metgezel van de macht. Zoals de hond de mens vergezelt, volgt de toga slaafs de heersende elite. Er loopt een rechte lijn van brandstapels en Voltaires celstraf naar Stalins showprocessen. De onafhankelijk- en tijdloosheid van rechtspraak is het veelbesproken fabeldier dat nog nooit in het wild gezien is. Onder zijn donkere dekmantel treedt de jurist gaarne op als linker- en als rechterhand van de officiële macht en opinie.

Vonnissen in Nederland lezen dan ook als een nauwgezette kroniek van verschuivende krachten en machten. Leuk blijft nog altijd de veroordeling van Hans Janmaat, wiens uitspraken al lang overschreeuwd zijn door politici van VVD-ministers tot CDA-Kamerleden zonder dat er een rechter naar kraait.

Waar de electorale macht van bovenbazen taant is de rechtspraak altijd het favoriete instrument om een ontbindend bewind mee te rekken. “De rechter heeft gesproken”, lijkt in Nederland dan ook meer en meer het slotgebed te worden van iedere discussie waar het volk de niet de gewenste mening blijkt te hebben. De trias politica is hier al lang een triade van onderling vervlochten leidende partijen, media en rechterlijke macht. De realiteit van de rechtspraak is nog krommer dan de stereotype D66-rechter van GeenStijl. De onthullingen over een de facto Berufsverbot voor “rechtse” rechters geven een onthutsend inkijkje in een gesloten kaste van politiek eenvormige “weldenkenden”.

Als de greep dreigt te verslappen introduceren we dan ook maar voor elke uitleg vatbare fantasiewetten. Haatzaaien is de poldervariant van de “anti-vaderlandse activiteit” waarmee je in China ter dood veroordeeld kunt worden.

Waar tot voor kort de rechterlijke macht vooral misbruikt werd om wat rechtse flankaanvallers binnen de lijnen te houden verwordt ze nu tot het wapen om democratische hinderpalen als de mening van de meerderheid te negeren. Stemmen is alleen voor de dommen, het adagium van de uitgeregeerde bovenlaag is: “Meeste rechters tellen.” De eerste juridische aanslag mislukte jammerlijk, het vonnis dat Zwarte Piet een racistisch karikatuur is werd vernietigd. Partijen die dat desondanks blijven roepen als KOZP maken zich dus schuldig aan laster en groepsbelediging. Er zijn politici voor minder, minder, minder veroordeeld maar op acties van het OM hoeven we niet te rekenen, dat houdt zich louter bezig met het interviewen van mensen die op de A7 in de file staan.

Het blokkadeproces is de laatste lachwekkende poging, om onwelgevallige meningen en de strijd voor de zo alom geliefde Zwarte Piet hard te onderdrukken. De werkelijkheid moet en zal met de door Den Haag en Hilversum gecreëerde mythe van een voortgaande maatschappelijk verandering van Zwarte Piet in lijn worden gebracht. De wat naïeve en vriendelijke Friezen, vroeger werd je daar wel anders ontvangen als plunderaar uit Amsterdam, dreigen daar nu het slachtoffer van te worden. Waar een boete voor langzaam rijden in vergelijkbare gevallen voldoende bleek, is hier de hele juridische santenkraam, een tonnen kostend onderzoek, een groot proces, twee officieren en zelfs een knullig reclamefilmpje in de strijd gegooid. Barbertje of in dit geval Jenny, moet hangen. Ik wens de rechters veel wijsheid maar een kleine waarschuwing is misschien toch op zijn plaats. Het einde van een tijdperk komt altijd onverwacht, plotseling ziet de wereld er dan heel anders uit. Zwarte Piet is niet op de terugweg maar op de weg terug samen met het gezond verstand. Een paar klompendragende Friezen treiteren omdat ze hun kinderen wilden behoeden voor wat veroordeelde geweldsplegers gesteund door een waanzinnige burgemeester staat dan toch slecht op je cv.

Copyright © 2019 de Vrije Sint. All Rights Reserved.